Het schrijven van 160's
Toen Sofie Cerutti met de eerste 160's in nrc.next stond ben ik de weddenschap aangegaan dat ik binnen 3 maanden met een 160 in de krant zou staan. Voila, op -datum- stond ik in het felbegeerde benedenhoekje. Ik zeg dat expres zo, omdat ik het soort gedichtjes waar we over praten ontstellende onzin vind. Ook daar heb ik meerdere 160's over geschreven. Drie van mijn 160's zijn gepubliceerd en de eerste is zelfs in het boek terechtgekomen: Bloemlezing sms-gedichten, samengesteld door Sofie Cerutti. Ik wil toegeven dat het wat arrogant is, maar zo'n gedichie schud ik dus in een paar minuten uit mijn mouw. En hoe bestaat het dat Sofie kiest voor plaatsing van wat ik echt misbaksels noem (mijne zowel als vele van anderen) en wat ik zelf echt hele goeie vind, overslaat? Een beetje overdreven hoogdravend wazig doen en er staan 160 tekens, dat kost me echt geen moeite. Wanneer is een gedicht (160 of niet) een goed gedicht? Wie bepaalt dat? Er zit echt regelrechte prut tussen die van mij, dat geef ik ruiterlijk toe. Misschien een paar juweeltjes. Of ik ben gewoon briljant :) Oordeel zelf.
Mijn beste? Dat vind ik deze:
Zwartwitte
vleugelparen vier
strijken neer
op de plas
De zon verdwijnt
langzaam
achter een laag
sluiterbewolking
Ik rond de plas
en dan vliegen we
op: samen vijf
btw: de 160's hieronder kun je openklikken en dan als foto's doorklikken. Om er weer uit te komen klik je op een willekeurige plek op de pagina.
Reageren
Reacties op dit artikel
Er staan nog geen reacties bij dit artikel. Wil je de eerste zijn? Laat dan een reactie achter.Voeg een reactie toe: